Kim jest dla Ciebie Jezus Chrystus?

Stary Testament jest dzisiaj dla wierzącego, wykupionego, narodzonego na nowo dziecka Bożego w pełni aktualnym Słowem Bożym, które nas poucza, pokazuje jak dzisiaj postępować ma nawrócony człowiek, czego się wystrzegać, a czego trzymać. Nie jest to jedynie zapis historii Ziemi i historii wybranego ziemskiego ludu Bożego – Izraela. Całość Starego Testamentu jest nam dana ku naszemu pouczeniu i w celu ciągłego wzrostu pojedynczego chrześcijanina i całego Zgromadzenia (Kościoła).

Jednym z najbardziej przemawiających obrazów (przykładów) w Starym Testamencie jest okres wędrówki Izraelitów przez pustynię do Ziemi Kanaanejskiej obiecanej Abrahamowi jako wieczne dziedzictwo dla jego potomstwa. Naród Izraelski jest obrazem dzisiejszego „niebiańskiego” ludu Bożego żyjącego w złym na wskroś i nieprzyjaznym świecie – pustyni.

W obecnych czasach wszystkie zasady panujące w świecie są podporządkowane księciu tego świata – szatanowi. To on powoduje w człowieku nieustanny pęd do posiadania majątku do władzy i uznania w oczach innych. Nie ma w tym niczego co mogłoby „przydać się” dzieciom Bożym. Pustyni nie da się zmienić i to nie jest celem chrześcijanina. Jedynym celem wierzącego na pustyni świata jest podążanie do ojczyzny lepszej, niebiańskiej oraz pokazywanie tego celu ludziom wokoło, aby chcieli się przyłączyć (pokutować i nawrócić) do wędrówki.

Izrael na pustyni nie znalazł pożywienia ani wody.

Pokarmem dziecka Bożego jest Słowo Boże. Jedynie ono powoduje wzrost nowego człowieka. To Bóg musiał dać pokarm z nieba (manna) i wodę ze skały (Chrystus). Dzisiaj również nie ma innego dobrego pokarmu, innej „żywej wody”. Tylko przez Pismo Święte Bóg przemawia do swego dziecka i daje „pokarm we właściwym czasie”.

Izrael idąc przez pustynię musiał walczyć z wrogami.

Podczas wieloletniej wędrówki Izraelici napotykali wielu wrogów, z którymi musieli toczyć wojny. Lud Boży jest i dzisiaj stale narażony na ataki tego samego wroga, który działał wówczas poprzez narody wrogie Izraelowi – szatana. Bóg wyposażył nas w oręż, dzięki któremu mamy możliwość pokonania wszelkich napastników (List do Efezjan 6). Jeżeli tylko jesteżmy przyodziani w całą zbroję Bożą. Będziemy mogli „zgasić wszelkie ogniste pociski złego”.

Izraelici mieli stanowczy zakaz mieszania się z obcymi narodami.

Bóg wyraźnie zakazał jakiegokolwiek łączenia się z otaczającymi narodami. Dzisiaj również chrześcijanin jest wzywany „do nie upodabniania się do tego świata” (Rzym 12.1-2) i do „odłączenia” (2Kor 6.14-18).

A czym jest bracie i siostro dzisiaj dla Ciebie ten świat? Czy jest rzeczywiście pustynią, w której nie widzisz nic cennego „do jedzenia i ... miłego dla oczu, i godnego pożądania dla zdobycia mądrości” (1 Moj. 3:6)? A może cały swój czas i energię poświęcasz na zdobywanie dóbr, które są tylko piaskiem pustyni i nie starcza Ci czasu na czytanie Biblii, uczestniczenie we wspólnych zgromadzeniach gdzie przecież Pan obiecał swoją obecność?

Zatrzymaj się na chwilę i pomyśl: co ma prawdziwą wartość dla człowieka przed obliczem Boga i co przejdzie „próbę ognia” przed sądową stolicą Chrystusową (2Kor 5.10; 1Kor 3.11-15).